آهسته ابری باش

باران تو نوازشکر است

غم مردم دردمند را گل آلود نکن

شام شب یتیم را زیاد روغنی نشان نده

شب ها بی ماه نباش شاید فردا ابری باشد.

ای روح ابرهای بی باران سالهاست آسمان را پوشاندی ............

شهرما دیگر کشتی ندار کشاورزش مرده است.